LogoHG

Preek 1
Broers en zussen,

Ik was eigenlijk wel benieuwd: wie van jullie heeft er wel eens een High Tea meegemaakt (2x)? Ik zelf kan me de eerste keer nog goed herinneren. Dat was op een bruiloft. Op de uitnodiging stond dat er na het stadhuis een High Tea zou zijn…

Ik dacht bij mezelf: ‘Een kopje koffie of thee, waarschijnlijk met wat taart of lekkere koeken erbij.’ Maar toen we daar binnenkwamen in die zaal… Men, daar stond een complete maaltijd uitgestald! Je kreeg het in een middag niet op!
Carpagio, zalmrolletjes, scones, echt teveel om op te noemen. Omdat het diner pas ’s avond laat zou zijn, had ik thuis alvast stevig gelunched. Maar dat had ik dus meteen spijt van. Een High Tea is heel wat meer dan een koek of taart bij de koffie!

Daar kwam ik toen achter. En precies zoiets gebeurt er nou in dat verhaal van Abraham. Want Abraham zegt tegen die mannen die hij opeens daar ziet staan: ‘Wees toch zo goed uw dienaar niet voorbij te gaan. Ik zal u iets te eten brengen…’
In het Hebreeuws staat dat er nadrukkelijk heel bescheiden: ‘Iets te eten. In het Hebreeuws: Pat-lechem. Een stukje brood.’ Maar als je dan kijkt wat Abraham uiteindelijk klaar gaat maken. Men, daar kon je met z’n allen een week van eten.
‘Vlug, drie schepel fijn meel’ zegt Abraham tegen Sarah: dat is maar liefst 30 liter bloem. Daar kunnen jullie als Connected zo een nieuwe pannekoekenactie van beginnen. Abraham slacht een kalf, ‘mals en goed’ staat er. Da’s zomaar 100 kilo vlees.

Dan nog boter en melk. Met die boter is waarschijnlijk een soort yoghurt bedoeld. Dat zijn de bijgerechten. En dan staat Abraham – terwijl die drie mannen het zich daar onder de boom goed laten smaken - als een butler op de achtergrond.
Dit is nou een High Tea in het Oude Testament. En het meest wonderlijke is nog de ontknoping van dit hele verhaal. Want het is uiteindelijk God zelf die daar onder die boom zit te eten. De Hoge God, de Schepper zit daar bij Abraham op de koffie.
In menselijke gedaante. Incognito. Vandaar ook het thema van deze dienst: ‘High T.’ met een punt. Die T. is een afkorting voor Theos, het griekse woord voor God. De Hoge God zelf zit daar als een soort mysterie-guest bij Abraham op de koffie.

Kun je je dat nou voorstellen? Dat God dus ook zo kan zijn. Zo dichtbij. Zo gewoon dat Hij bij wijze van spreken even bij ons komt buurten. Dat Hij, de Schepper van hemel en aarde, ons mensen zo belangrijk vindt, dat Hij even bij komt praten?
Je ziet dat hier bij Abraham gebeuren. Abraham wordt in het OT dan ook de vriend van God genoemd. Maar kun je je dat nou ook voorstellen voor jezelf? Dat ook jij zo’n vriend van God zou kunnen zijn met wie Hij regelmatig contact heeft?
Ergens kunnen we ons dat maar nauwelijks voorstellen. En toch is dat wel hoe we de Here God in de Bijbel leren kennen. Als een God die ondanks zijn Almacht en Verhevenheid zo dicht bij ons wil zijn dat Hij werkelijk bij ons op bezoek komt.

Daarom hebben we ook dat stukje uit Genesis 3 gelezen. Het verhaal van de zondeval. Daar gaan we het nu verder niet over hebben. Maar het ging me eigenlijk om één klein detail aan het einde van die geschiedenis van de zondeval.
Als het dan mis is gegaan en ze van die boom gegeten hebben, dan horen Adam en Eva het geluid van de Here God die in de avondkoelte door de tuin wandelt. Ze herkennen dat geluid. En dat kan maar één ding betekenen. Dat God dat vaker deed.
Misschien wel dagelijks. Aan het einde van de dag. Dat Hij even kwam buurten. Om te horen hoe het die dag gegaan was. Zo had God het dus bedoeld dat het tussen Hem en ons zou zijn. Dat we vrienden zouden zijn die alles met elkaar delen.

En nou is er natuurlijk heel veel mis gegaan. Dat verhaal van de zondeval staat niet voor niks in de Bijbel. En daarom ervaren wij het vaak ook helemaal niet meer zo dat we vrienden van God mogen zijn. Maar God van zijn kant geeft dat idee niet op.
Hij zoek Adam en Eva meteen al op, ondanks wat ze zojuist hebben  gedaan. Hij roept Abraham uit Ur der Chaldeeën en sluit Zijn Verbond met hem. God werkt er aan dat het weer worden gaat zoals het eenmaal in het paradijs geweest is.
Hij en de mens samen tussen de bomen van de hof. Abraham en God samen onder de eiken van Mamre aan de koffie. Zo laat God zien hoe Hij het weer hebben wil. Niet alleen bij Abraham maar ook bij ons. Vrienden die alles met elkaar delen.

Daarom is tenslotte ook de Here Jezus gekomen. Dan komt God heel letterlijk bij ons allemaal op bezoek. Als een mens van vlees en bloed. Die met ons mee op wandelt door het leven. Zijn leven met ons deelt. Zelfs zijn leven voor ons wil geven.
Allemaal zodat wij van vijanden van God weer vrienden van God zouden worden. ‘Dit alles is uit God’ schrijft Paulus in 2 Cor. 5:18: ‘Hij heeft ons door Christus met zichzelf verzoend en ons de verkondiging daarover toevertrouwd.’
Daar gaat het ten diepste dus om in het christelijk geloof. Daar gaat het ten diepste ook om in alles wat wij hier in de kerk doen en organiseren. Dat wij vrienden van God mogen worden en zijn. Vrienden met wie Hij alles kan delen.

En dat laatste – dat alles met elkaar delen – dat zien we dan tenslotte ook heel duidelijk in het slot van dit Bijbelverhaal over Abraham en God. God is op weg naar Sodom en Gomorra. Hij wil kijken of het daar werkelijk zo erg is als Hij heeft gehoord.
Maar als Abraham God en die twee engelen bij God dan uitgeleide doet, dan horen we God bij zichzelf overwegen: ‘Waarom zou ik voor Abraham verbergen wat Ik van plan ben? Ik heb Abraham toch uitgekozen als mijn vriend?’
‘En vrienden delen toch alles met elkaar?’ En dan gaat God aan Abraham vertellen wat er op het punt staat te gebeuren. Abraham mag daar zelfs zijn zegje in het doen. Het wordt een heel gesprek waarin Abraham bijna onderhandelt met God.

Zo heeft God het dus ook bedoeld. Onvoorstelbaar maar waar. Dat we met Hem mee op zouden wandelen als Abraham in ons Bijbelverhaal. En ondertussen mee mogen denken en mee mogen werken aan zijn plannen met deze wereld.
En iets daarvan wordt zichtbaar in jullie reis naar Zuid-Afrika. Ik ga daar straks – in het volgende preekje - nog wat meer over vertellen. Maar iets van dat mee mogen denken en mee werken denken, wordt zichtbaar in wat jullie dit jaar doen.
Niet alleen vrienden  maar ook medewerkers van Zijn Koninkrijk zijn. Ingeschakeld worden bij wat God aan het doen is in deze wereld. Zodat er weer iets van terecht gaat komen, van hoe Hij het allemaal bedoeld had. Jullie mogen daarbij helpen.

De High Tea van vandaag doen jullie dus niet alleen voor ons. Maar die doen jullie dus ook voor de High T. met punt. De Hoge God die hemel en aarde gemaakt heeft. Die niet alleen Holland maar ook Zuid-Afrika en Madagascar heeft geschapen.
En Die er naar verlangt dat mensen hier en mensen daar weer vrienden van Hem worden. Met Hem samen gaan leven. Die Hoge God is in heel dit project erbij betrokken. Hij heeft het zelfs zo geleid. En wij mogen er ondertussen van genieten.
Als we straks aan de High Tea dan is het dus eigenlijk net of daar niet Abraham op de achtergrond staat terwijl God zit te eten. Maar dan staat God op de achtergrond terwijl wij zitten te eten. En Hij glimlacht. Omdat wij Zijn vrienden willen zijn.


Preek 2
Broers en zussen,

Je zou het op het eerste gezicht misschien niet zeggen maar dit gedeelte uit het Johannes-evangelie heeft eigenlijk alles te maken met dat verhaal over Abraham. Want de Here Jezus zit in dit Bijbelgedeelte ook samen met zijn discipelen aan tafel.
Zojuist hebben ze ook met elkaar gegeten. En de Here Jezus heeft van alles met ze besproken. Hij heeft z’n hart blootgelegd en niks van wat Hem bezighoudt achtergehouden. Hij gaat met zijn discipelen om als echte vrienden. In vs 15 zegt Hij het zo:
 ‘Ik noem jullie geen slaven meer – want een slaaf weet niet wat z’n meester doet: die voert slechts uit wat hem is opgedragen – maar Ik noem jullie vrienden. Want alles wat Ik van mijn Vader gehoord heb, heb Ik jullie bekendgemaakt.’

Met andere woorden: wat God met Abraham doet in Gen 18 – Hij vertelt Abraham wat Hij van plan is met Sodom en Gomorra – dat doet de Here Jezus hier in Joh 15 met zijn discipelen – Hij vertelt wat er gaat gebeuren. Wat God van plan is.
En dan direkt er achteraan zegt de Here Jezus: ‘Niet jullie hebben Mij uitgekozen maar Ik heb jullie uitgekozen. Om op weg te gaan en vruchten te dragen, blijvende vrucht. Wat jullie de Vader vragen in mijn Naam, dat zal Hij jullie geven.’
Met andere woorden: dat het nu zover met hen gekomen is, dat ze vrienden en medewerkers van de Here Jezus mogen zijn, ingeschakeld worden in Zijn plannen met deze wereld, dat hebben ze niet zelf zo gepland. Maar daar heeft Hij voor gezorgd.

Lang voordat ze nog maar van het bestaan van de Here Jezus afwisten, had Hij dit allemaal al voorzien en uitgedacht. ‘Niet jullie hebben Mij uitgekozen. Maar Ik heb jullie uitgekozen. Om op weg te gaan en vruchten te dragen, blijvende vrucht.’
En stel je nou eens voor dat dat nu ook zo zou zijn met met de reis naar Zuid-Afrika die jullie als Connected gaan maken? Stel je nou eens voor dat dat eigenlijk helemaal niet jullie plan is? Maar dat de Here Jezus dat allang voor jullie bedacht had.
En dat er misschien heel veel kleine en grote dingen zijn geweest, jaren geleden misschien al begonnen, die allemaal op hun eigen manier er toe geleid hebben dat jullie deze zomer op weg gaan. Stel je eens voor dat Gods plan hierachter zit!

Nou, dan zou het misschien nog wel eens veel meer op kunnen leveren dan wat je er nu van verwacht. Niet alleen drie gave weken daar in een ander land waar je boordevol indrukken vandaan komt. Maar een blijvende impact op je verdere leven.
Dat zou zomaar kunnen. In m’n vorige gemeente heb ik het op die manier meegemaakt. Mensen die van studie veranderd zijn na een diaconale werkvakantie in India. Omdat ze opeens helderder kregen wat ze nu eigenlijk wilden met hun leven.
Ik heb mensen wel eens horen vertellen dat het net was alsof het geloof opeens een laag dieper in hun hart begon te raken. Ze waren er tot dan toe niet tegen. Maar er ook niet echt voor. Het bleef een beetje aan de oppervlakte. Tot die vakantie.

Wat nou als die woorden van de Here Jezus - ‘Niet jullie hebben Mij uitgekozen. Maar Ik heb jullie uitgekozen. Om op weg te gaan en vrucht te dragen.’ - niet alleen op de discipelen slaan maar evengoed op jullie? Dan staat er heel wat te gebeuren.
Nou, zal ik jullie eens wat vertellen? Ik denk dat het zo is. Ik denk dat God zelf het zo geleid heeft dat jullie als Connected nu met elkaar op dit punt zijn aangeland. Ik denk dat de Here Jezus het vanmorgen dus ook tegen jullie en tegen ons zegt:
‘Nu jullie hebben Mij maar Ik heb jullie uitgekozen om op weg te gaan en vrucht te dragen.’ Ik denk dat het ook op dit moment bij ons zo in de gemeente is dat we dat mogen geloven: God zelf heeft hier de hand in!

Want is het nou echt toeval dat jullie nu net een jeugdouderling hebben die al meerdere keren in Zuid-Afrika is geweest en zelf ook een hart voor diaconale werkvakanties heeft? En is het nou echt toeval dat jullie jeugdiaken iets met schepen doet?
Ze hebben destijds misschien wel geaarzeld: ‘Moet ik nou wel doen, ambtsdrager worden? Is dat wel echt is voor mij?’ Maar nu valt alles op z’n plek. En is het nou echt toeval dat er precies vanuit de Hoekse Waard een project is dat jullie aansprak?
Komen de dingen dat niet op een wonderlijke manier bij elkaar? Moeten we dan niet tegen elkaar durven zeggen: ‘Maar dat is geen toeval, hoor! Dat is God die door al die toevalligheden heen aan het werk is! Moeten we dat niet durven zeggen?’

Ja, het gaat zelfs nog dieper. Al jaren zijn we er in ons beleidsplan mee bezig om jong en oud in de gemeente meer met elkaar op te laten trekken, zodat er over en weer ook meer begrip is. En daar kun je allerlei activiteiten voor organiseren.
Maar vaak levert dat toch niet zoveel op. Als je het wat geforceerd gaat organiseren. Maar nu zitten we straks, jong en oud, bij elkaar aan de High Tea. We willen er nog voor betalen ook! Nu wordt er spelenderwijs ook aan dat soort dingen gewerkt.
Ja, het zou me niet verbazen als jullie straks terugkomen uit Zuid-Afrika dat jullie dan in die paar weken dingen geleerd hebben – over God en over jezelf - die Jan en ik er met nog geen 10 jaar catechisatie in zouden krijgen.

En dat God op die manier op z’n eigen tijd en op z’n eigen wijze dingen bij ons in gang zet die hoognodig zijn maar die we zelf toch niet kunnen organiseren. Dat is het mooie van die woorden: ‘Niet jullie hebben Mij uitgekozen, maar Ik jullie!’
God doet het ten diepste zelf. Hij zet het zelf in gang. Wat Hij in ons leven wil bereiken. En wat Hij in het leven van de gemeente wil bereiken. We hoeven eigenlijk maar één ding te doen: er eerlijk om te vragen. En dan komt Hij.
En zo hebben we in onze gemeente – onder meer op de gebedskring –al jaren gebeden of God ook heel in het bijzonder jullie als jongeren vast wilde houden en in wilde schakelen. En als er dan zoiets van de grond komt, is dat geen toeval.

En nou nog één laatste opmerking. Iets wat de Here Jezus ook nog zegt in dit Bijbelgedeelte. Hij zegt: ‘Jullie zijn mijn vrienden als jullie doen wat Ik zeg.’ En Hij zegt ook: ‘Je blijft in mijn liefde, als je je aan mijn geboden houdt.’
Met andere woorden: die liefde van de Here Jezus is er. Hij wil ons als Zijn vrienden hebben en houden. Hij heeft ons al uitgekozen zodat wij vruchtbare medewerkers zouden zijn voor Hem en zijn Koninkrijk. Het ligt allemaal al voor je klaar.
Maar het gaat nooit buiten jezelf om. De vriendschap die Hij je aanbiedt, vraagt van onze kant ook een persoonlijke reactie. Anders gaat het toch niet werken. Dat bedoelt de Here Jezus als Hij zegt: ‘Jullie zijn mijn vrienden als je doet wat Ik zeg!’

En daarom hoop ik dat dit project ons als gemeente en jullie als jongeren ook op een diepere manier aan het denken zet. ‘Ja, als we dit nou allemaal mogen doen voor de Here Jezus. Als je eigenlijk moet zeggen: Hij heeft dit voor ons voorbereid.’
‘Het zijn eigenlijk goede werken die Hij al voorbereid heeft, zodat wij er in zouden wandelen. Als dit hele project ten diepste bij Hem vandaan komt, Zijn idee, ken ik Hem dan zelf ook al echt? Ben ik dan ook al echt een vriend van Hem geworden?
Zodat het ook over en weer is. Vrienden die geen geheimen meer voor elkaar hebben. Niet alleen Hij die mij zijn vriendschap aanbiedt. Maar ook ik die mijn hart niet alleen voor dit project maar ook echt voor Hem zelf open stel.

Want dan ga je het allemaal echt meemaken. Niet alleen dit project. Maar ook wat de Here Jezus zegt in Op. 3:20 ‘Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal ik binnenkomen en we zullen samen eten, Ik met hem en hij met mij.’
Dan ga je het echt meemaken: een High Tea in de diepste zin van het woord met de High T. van heel deze Schepping. Werkelijk een vriend van God zijn met wie Hij regelmatig contact heeft. Het oude is voorbijgegaan. Het nieuwe is gekomen.
Daar mogen we straks aan denken als we in Ons Centrum aan koffie, thee en meer zitten. Dat God er werkelijk bij wil zijn in ons leven. En dat dat de diepste reden voor ons enthousiasme. Een High Tea van binnen. Met de High T. van de Schepping.
Amen.